ผมรักที่คุณอ่อนโยนและใจดี
ผมรักคุณที่คุณเชื่อมั้นในตัวผม
ผมรักคุณที่คุณจริงใจกับทุกคน
ผมรักคุณที่คุณอดทนกับโรคภัย
ผมรักคุณที่คุณร้องไห้เมื่อสงสาร
ผมรักคุณที่คุณชอบจินตนาการเพ้อฝัน
ผมรักคุณมากเพราะความจริงใจที่มีให้กัน
ผมรักคุณเพราะคุณนั้นแสนดี
ผมรักคุณเพราะอยู่กับคุณแล้วไม่เหงา
ผมรักแววตาเงียบเศร้าแต่ช่างฝัน
ผมรักที่ผมมีคุณอยู่ข้างๆทุกๆวัน
ผมรักคุณที่คุณนั้นเปิดเผยไม่เคยหลบสายตา
ผมรักคุณในวันที่คุณเล่นเปียโน
ผมรักคุณทีชอบโมโหเมื่อใครแกล้งหมา
ผมรักคุณที่คุณไม่มีเงินกินข้าวเพราะชอบให้คนอื่นตลอดเวลา
ผมรักคุณที่คุณเป็นคนพูดตรงๆ
ผมรักคุณตอนคุณปลอบเพื่อนเมื่อเพื่อนเศร้า
ผมรักคุณที่มีแต่ให้โดยไม่เอาไม่หวังผล
ผมรักคุณที่คุณเป็นคนซื้อตรง
ผมรักคุณที่คุณชอบงงเวลาเดินทาง
ผมรักคุณเพราะคุณเอ๋อ
ผมรักคุณเพราะคุณเด๋อตัดผมหน้าม้า
ผมรักคุณเพราะกลิ้มหอมๆจางๆ
ผมรักคุณเพราะติดอ่างเวลาอาย
ผมรักคุณที่ชอบทำชาเฉย
ผมรักคุณที่ชอบเอ่ยคำมีความหมาย
ผมรักคุณเพราะคุณเป็นคนที่มีคนรักอยู่มากมาย
ผมรักคุณเพราะคุณสอนความหมายว่ารักแท้
แต่ผมต้องเสียคุณไป เพราะผมหลงทางในวันนั้น ผมไม่เคยรู้ว่า เวลานานเท่าไรที่ผมทำให้คุณเจ็บปวด และเสียใจ ผมทำให้คุณต้องเข้าโรงพยาบาลเพราะผม ผมมันอ่อนแอสิ้นดีที่ยังมีหน้ากลับมาหาคุณ เพราะผมไม่อาจลืมความดีของคุณที่ไม่เคยได้เจอจากใครอีก คุณเป็นคนพิเศษที่ฟ้าสร้างขึ้นมา แต่ผมรักษาคุณไม่ได้ เพราะความเห็นแก่ตัวของผม ผมยังจำได้ว่าคุณไม่มีน้ำตาให้ผมเลยตอนที่ผมบอกคุณว่าลาก่อน แต่คุณกลับไปร้องไห้คนเดียวเงียบๆ ผมทำให้คุณเสียใจมาตลอด ผมไม่ได้หวังว่าคุณจะกลับมาหาผม แต่ผมอยากทำให้คุณมีความสุข ผมอยากตอบแทนสิ่งดีๆให้กับคุณบ้างก็เท่านั้น ขออย่าปฎิเสธผมเลย
ไม่มีทาง จะได้ครอบครอง เป็นเจ้าของ และได้ใจจากเธอ
แต่ความรักไม่เคยสงสารใคร อยากจะหนีเท่าไหร่ ยิ่งเดินเข้ามาหา
* ยิ่งเจ็บก็ยิ่งรัก ฉันเองไม่เข้าใจ มีคนอีกมากมาย ทำไมต้องเป็นเธอ
ยิ่งเจ็บยิ่งคิดถึง หัวใจเฝ้าละเมอ น้ำตาต้องไหลเอ่อ เท่าไหร่ก็ยอม
เพราะอะไร ไม่รู้จริงๆ จนไม่ทิ้ง ความหวังในหัวใจ
หวังลมๆ อยู่ได้เรื่อยไป ว่าสักวัน เธอนั้นจะเปลี่ยนใจ
ก็ความรักไม่เคยสงสารใคร อยากจะห้ามเท่าไหร่ ยิ่งทำให้ตามหา